ถึงคุณ เที่ยวงานเกษตร

วันนี้ได้คุยกับคุณแป๊บเดียว

ฉันบอกคุณว่า ฉันจะไปอเมริกา คุณดีใจ

แต่ฉันเครียดค่ะ ทั้งวีซ่า และภาษาอันอ่อนแอ

ถึงจะไปแค่ 5 วันก็เถอะ

ฉันทำอะไรบ้างน๊ะ ก็เริ่มจาก ไปที่งานนิทรรศการ

แล้วกลับมา ทำอะไรเนี่ย เดินไปเดินมา

จนเที่ยง แล้วก็ไปหาของกินที่งานเกษตรฯ

แล้วก็ ช่วยกันเก็บนิศทรรศการ กลับไปที่ทำงาน

จากนั้น ก็ บ้าอะไรไม่รู้ ทำแลบ ทำแลบ ทำแลบ

จน 4 โมงครึ่ง ยกเวรให้พี่ดาไป แล้วทำแลบต่อ

ไปส่งจารย์ หญิงน้อย ที่งานเกษตร (อีกแล้ว)

แล้วกลับมา ...อ้อไม่ได้ไปคาร์ฟูร์ เพราะ...

คนพอแล้ว พี่ปิ่นเลยไม่อยากให้เรากลับดึก

เลยไม่ได้ซื้อของให้นะคะ จารย์หญิงน้อย

เดี๋ยวไปเอาที่ร้านพี่เอ๋ให้ อย่าเพิ่งไปซื้อล่ะ

เจ็บคอจริง ๆ เลยค่ะ ไม่รู้ว่าเป็นอะไร

กะไว้ว่าพรุ่งนี้จะไปหาหมอแล้วนะ ไม่ไหวแล้ว

คุณละค๊ะ สบายดีอยู่ไหม บอกว่างานเข้าเยอะเชียว

แพรอยากเจออยากคุย อยากไปทานข้าวกันเหมือนเมื่อก่อน

แพรไม่รู่เลยว่า ตอนต่อไปของเราจะเป็นแบบไหน

รู้แต่ว่า ความเดิมตอนที่แล้ว แพรรู้สึกดี อยากให้เราเจอกัน

ทุกเย็น ค่ำ แบบนั้น ตลอดไป

คุณว่ามันจะกลับมาเป็นแบบนั้นได้ไหม ???

แพรรู้ว่า มันเป็นไปไม่ได้หรอก

แพรเข้าใจว่าคุณห็นแพรเป็นเพื่อน เป็นน้อง

ที่บางครั้งก็ไม่จำเป็นต้องใส่ใจ

..."เอาให้สมกับ ผู้หญิงอินเลิฟของน้องมิ้นท์"...